• Claudia Maser

Zussen

Gisteren kwam hij voor het eerst op bezoek. Bloemen in zijn hand voor mijn moeder. Zusje keek hem aan alsof hij Adam in haar paradijs was maar ik wist wel beter. Zo keek ze naar iedere nieuwe prins. Pieter's aandacht was voor zusje zodat ik hem vanuit de andere kant van de tafel goed kon bekijken. Mooie stem, dik golvend haar, modieus gekleed maar nog wat zwak in de schouders. Hij had een goede opleiding genoten, speelde golf en had de perfect baan met volop carrièremogelijkheden. Dat wist ik natuurlijk al lang, ik volgde hem al een tijdje. Na de beleefde hand in de mijne had hij mij niet meer aangekeken. Jammer. Ik had hem interessante verhalen kunnen vertellen. Hij zou bewonderend naar me gekeken hebben wanneer ik de kans had gekregen. Ik had me verdomme weken verdiept in die achterlijke golfsport en die saaie organisatie waar hij werkte. Zag hij niet hoe gracieus mijn gebaren waren? Hoe geweldig mijn haar zat? Mijn jurk? Ik had er een fortuin aan uit gegeven net als mijn nagels. Zusje en Pieter babbelden met mijn ouders en hielden onder tafel elkaars hand vast. Ze had altijd al een hand nodig gehad maar ik werd er claustrofobisch van. Mama had zich overdreven uitgesloofd. Het antieke servies, gestreken wit tafelkleed en een vier gangen diner. En dat terwijl ze weet dat ik niet van lang tafelen houd. Waarom deed iedereen alsof ik lucht was? Die arme Pieter, zusje zou hem vervelen met haar verhalen over haar werk in het kinderziekenhuis. Ze zou hem tot wanhoop drijven totdat hij niet meer wist wat voor of achter was. De arme prins zou naar adem snakken na de wekelijkse bezoekjes aan oma, de verhalen over haar vrijwilligerswerk en de taartenbakwedstrijd die ze jaarlijks organiseerde voor de vluchtelingen. Alles in en van hem zou krimpen totdat er alleen nog een vage herinnering bestond. Zijn testosteron zou verschrompelen als een appeltje in de zon. Het lijkt mij niet meer dan logisch dat ik ook deze Pieter indirect waarschuw zodat hem een hoop leed bespaard blijft en hij nog iets van eigenwaarde kan behouden. Het zou zelfs gemeen zijn wanneer ik het niet doe. Eerst zaai ik hier en daar wat verwarring en daarna als klapper de ordinaire naaktfoto's van zusje met drie mannen in bed. Goed dat ik die fotoshop cursus ooit gevolgd heb. Hoeveel zou ik er op deze manier al gered hebben? Jammer dat de onschuldige prinsen hun dankbaarheid niet kunnen tonen en dat ik mijn successen alleen moet vieren. Maar goed, de komende weken zal ik mij kostelijk vermaken.



48 weergaven0 opmerkingen

Recente blogposts

Alles weergeven

Pakketpost

Alleen