• Claudia Maser

Vakantie

Bijgewerkt op: 15 sep.


Michael opende zijn ogen, kwam overeind en kroop wat verder het strand op. Hoe kwam hij hier terecht? Er was geen levend wezen te bekennen en waar waren zijn schoenen? De zon stond hoog. De schaduw van een boom was beter. Hij keek om zich heen en tuurde naar de golven. Zijn hoofd bonkte. Op de achterkant van zijn schedel voelde hij een wond. Witte lijnen opgedroogd zout op zijn onderarmen. Terwijl hij het zand uit zijn ooghoeken wreef kwamen de beelden terug. Het cruiseschip waar hij een luxe hut had geboekt. Drie weken naar de Caribbean. Hij zou zich prima vermaken. Eindelijk vakantie na dat klote virus.

Voor een man van 51 zag hij er goed uit. Geen bierbuik, nog voldoende haar en zichtbare spieren die hij te danken had aan de personal trainer van de sportschool. Wat was er gebeurd en waar was hij? Zijn tong plakte tegen zijn gehemelte. Terwijl hij door het zand slofte vroeg Michael zich af of dat hij een kater had. Was hij overboord geslagen of hadden ze al ergens aangelegd? De omgeving leek op de vakantiebrochure, alleen de ligbedden, cocktails en bikini’s ontbraken. De zon brandde op zijn huid.

Hoe hij ook liep, het landschap veranderde niet. Zee, zand en bos. Zijn keel voelde als schuurpapier. Koortsachtig zocht hij naar een slok vergeten regen op een blad. Dat had hij wel eens op Netflix gezien. Wellicht waren er ergens kokosnoten.

Verder wist hij niets van het buitenleven, hij hield niet eens van kamperen. Duizend keer liever koos hij voor een all inclusive 5 sterrenhotel met een goed gevulde minibar. Hij liep door. Het lukte bijna niet meer om te slikken. Tot nu toe was er geen water of kokosnoot te bekennen. De pijn in zijn voeten en de vertrekkende zon maakten hem duidelijk dat hij een slaapplaats voor de nacht moest vinden. Vandaag zou hij de minibar niet meer bereiken.

Bij een lage boom met grote slappe bladeren bleef hij staan. Alles deed zeer, hij zag zwarte vlekken en de wond schrijnde. Onhandig trok hij een blad van een boom en nam een hapje. Bitter sap. Met een boog spuugde hij het op de grond en nam een uitgedroogd takje van de grond om op te sabbelen.

Tegen een stam viel hij in slaap om vroeg in de ochtend wakker te worden van druppels op zijn hoofd. Hij vloog overeind en scheurde hier en daar wat grote bladeren af om het vloeibare goud op te vangen. Al snel kwam het water met bakken uit de lucht en spoelde het zout van zijn huid. Hij boog zijn hoofd zodat de wond schoon zou spoelen en slurpte uit de kom van zijn handen. Na een aantal minuten was het voorbij. De zon verdreef de regenwolken en begon aan een lange hete dag. Gulzig zoog hij het water van de bladeren en ging weer zitten. Wat was wijsheid? Blijven lopen of wachten totdat ze hem zouden vinden? Iemand zou hem toch wel missen op het schip? Met een tak kraste hij een groot kruis in het zand zodat hij vanuit de lucht gezien kon worden. Hij besloot te blijven, ging het bos in en vond een aantal mangobomen.

‘Dank je wel sportschool voor het afbeulen’, fluisterde hij tegen zichzelf toen hij naar de kruin keek. Toch duurde het een dik uur voordat het hem gelukt was om de eerste mango te bereiken. Zittend op een tak beet hij in de rijpe vrucht. Extase in zijn lichaam, de fruitsuikers hadden bijna dezelfde werking als het lijntje coke wat hij elke zaterdagavond snoof. Hij plukte zoveel mogelijk mango’s en gooide ze naar beneden. Van takken en bladeren maakte hij een geïmproviseerde hut en voordat het donker was had hij een overdekte plek om te slapen. Voor de zekerheid legde hij wat grote bladeren rond zijn hut zodat hij elke druppel op kon vangen. Michael had geluk, de volgende ochtend gebeurde precies hetzelfde. Hij nam een douche in de regen en dronk gulzig wat hij had opgevangen. Met zijn kont in het zand, realiseerde hij zich dat hij zelden zoveel rust had gevoeld. Misschien was dit wel geluk. Puur leven. Beter dan zijn ambitieuze fulltime baan, de beulende sportschool, de hooggehakte scharrels en de angst voor prostaatkanker, impotentie of haaruitval. Hij liep naar het bos en legde de grote komvormige bladeren op een strategische plaats. Bij de volgende bui zou hij zeker drie liter opvangen. Met grote takken verstevigde hij zijn hut, legde de mango’s op een stapeltje en besloot om morgen een vis te vangen.

Hij keek om zich heen, staarde naar de golven en liep naar het getekende kruis in het zand.

Met wat vegen was het weg.



49 weergaven0 opmerkingen

Recente blogposts

Alles weergeven

Pakketpost

Alleen