• Claudia Maser

Pakketpost

Bijgewerkt op: 25 aug.

Uitgeteld lag ze op bed en staarde naar het plafond. Een straaltje zweet liep tussen haar okselhaartjes richting het laken. Het was gelukt, ze had het gehaald. 3 jaar, 7 maanden en 5 dagen had het geduurd. Eindeloze voorbereidingen had ze getroffen en met haar zussen besproken en nu had ze het gedaan. Gisteren had Elza haar moeder nog gebeld en verteld dat het vandaag ging gebeuren maar ze hoorde aan haar stem dat ze het niet geloofde. Niet meer. Hoe vaak had ze haar teleurgesteld, was ze verwachtingen niet nagekomen en had ze afspraken geannuleerd maar dat was nu voorbij. Want het was gelukt, de kop was eraf. Morgen zou ze naar het reisbureau gaan en een rondreis door Afrika of Indonesië boeken. De wereld lag aan haar voeten. Misschien wel een groepsreis voor alleenstaanden, dan kon ze meteen haar toekomstige echtgenoot en vader van haar kinderen ontmoeten. Het kon nog, ze was 36 jaar, nog niet te oud om een kind te dragen. Alles kon nog, de toekomst lag open. Ze had zich te lang verstopt, te lang gedacht dat het onmogelijk was maar nu niet meer. Eerst zou ze naar de stad gaan, alle mensen trotseren, winkel in en uit totdat ze de juiste collectie bij elkaar had gepast. Geen pakketjes post voor haar. Ze zou zich jurken in allerlei stijlen en maten aan laten geven. Tientallen kledinghangers over haar pasgordijn teruggeven en daarna naar de schoenenwinkels. Elza zou zich laten bewonderen en op hoge hakken met stijlvolle tassen door de winkelstraat lopen. Mensen zouden zich omdraaien en haar vriendelijk lachend bekijken. En natuurlijk zou ze naar de kapper gaan. Eerst een hoofdmassage om te ontspannen en daarna een pikante haarkleur op een kleurenwaaier aanwijzen. Haar asblonde piekhaar zou veranderen in een kleurrijke golvende massa die haar gezicht net het beetje kleur zou geven wat ze de laatste jaren zo tekort gekomen was. Ze zou niet terugdeinzen van de aanrakingen, maar de kapster vrolijk om haar naam vragen en alvast vertellen over de rondreis die ze ging maken. Hoe lang zou ze eigenlijk wegblijven? Misschien wel geen georganiseerde rondreis maar een spannende rugzak wereldreis van een jaar! Ze had zoveel in te halen, waarom zou ze zich beperken tot één land? Enthousiast liet Elza zich van het bed rollen en liep naar de badkamer. Haar gezicht was bleek, de kringen donker. Toen de bel ging verstijfde iedere spier in haar rug. Haar hart klopte wild. Hijgend liet ze zich op haar knieen zakken en kroop als een aangeschoten hert terug naar het bed. Onder de lakens was het veilig. Bij de tweede keer bellen drukte ze het kussen op haar hoofd en daarna was het stil. De bezorger zou het op nummer 26 afgeven en zoals afgesproken zette die lieve buurvrouw het dan om 20.30 uur, na het journaal, voor haar deur. Vanmiddag was het haar gelukt om de deur te openen en het pakketje aan te nemen. Het zou haar nog een keer lukken.



31 weergaven0 opmerkingen

Recente blogposts

Alles weergeven

Alleen

Bennie